مبارز

پاسخ به ندای: "اینَ عمّار...؟"
مبارز

مبارز

پاسخ به ندای: "اینَ عمّار...؟"

مبارز

"إنّ حزب الله هم الغالـــــبون"
- مبارز مجازی در مقابل فتنه،منافقان و دشمنان جمهوری اسلامی ایران!
- پاسخ به ندای: "اینَ عمّار...؟"


مطالب این وبلاگ به صورت شخصی اداره میشود و ممکن است در بخش های مختلف، نظرات و دیدگاههای شخصی دخالت داشته باشند و در نتیجه میتواند دارای اشتباه بوده و قابل نقد و انتقاد.

استفاده از مطالب و تصاویر وبلاگ، بدون دخل و تصرف، و با ذکر لینک وبلاگ مشکلی ندارد.

طبقه بندی موضوعی

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «رهبر» ثبت شده است

۲۱
دی

این دست از اصلاح طلبها، منافق ها، فتنه گرها و ضدانقلابها، پس از انتخابات 88 بوجود آمدند و پس از 9 دی 88 به آویزانیان تبدیل شدند...

درهر مناسبتی و اتفاقی خود را آویزان حوادث و شخصیت ها و اسامی میکنند که از آن سواستفاده لازم را ببرند و خود را به آن بچسبانند، یا آن را به خود...

و البته به بیماری خودبیشماربین هم دچار هستند...

مثلا روز 21 دی و مراسم تشییع آقای هاشمی رو روز رفراندوم برضد رهبری و ولایت فقیه میدونستن، و آویزان این مراسم و اسم این شخصیت شده بودند.

اما نگاه عاقل اندر سفیه مردم ولایت مدار، که از کنار جمعهای مثلا 10 نفره این آویزانیان رد می شدند، رفراندوم عظیمشون رو به هم زد...


شما وصله ناجوری هستید، که به هیچ چیز نمی چسبید،  جز به خائن ها، ضد انقلاب ها و بی دینها...

  • دوست مجازی
۰۶
تیر

شعر رهبر انقلاب

سید محمد مهدی شفیعی شعری در محضر رهبر انقلاب اسلامی خواند. مضمون این شعر پیرامون مدافعان حرم و دفاع از سرزمین‌های اسلامی است. رهبر معظم انقلاب بعد از خاتمه شعر او، ضمن تبریک به این شاعر جوان به جهت پختگی شعرش فرمودند: «هم لفظ، هم معنا و هم مناسبت، نو بود.»

متن کامل شعر به شرح ذیل است:

کوه باشی، سیل یا باران ... چه فرقی می‌‌کند؟
سرو باشی، باد یا توفان ... چه فرقی می‌‌کند؟

مرزها سهم زمینند و تو سهم آسمان
آسمانِ شام یا ایران چه فرقی می‌‌کند؟

قفل باید بشکند باید قفس را بشکنیم
حصرِ الزهرا و آبادان چه فرقی می‌‌کند؟

مرز ما عشق است، هرجا اوست آنجا خاک ماست
سامرا، غزّه، حلب، تهران چه فرقی می‌‌کند؟

هر که را صبح شهادت نیست شام مرگ هست
بی شهادت مرگ با خسران چه فرقی می‌‌کند؟

شعله در شعله تن ققنوس میسوزد ولی
لحظۀ آغاز با پایان چه فرقی می‌کند؟

  • دوست مجازی
۱۶
خرداد

 

خجلت و شرمندگی نظام از بیکاری یک جوان، از خجلت و شرمندگی جوان بیکار در خانواده خود، بیشتر است، بنابراین باید برای حل این مشکل، اقدامات جدی انجام شود.

"رهبر انقلاب در دیدار رئیس و نمایندگان مجلس دهم"

 

 

بخوانید در خصوص همین موضوع: بیشعوری را !

  • دوست مجازی
۰۹
آذر


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 دریافت            دریافت             دریافت             دریافت              دریافت             دریافت                  

بخش هایی از این نامه:

جوانان عزیز! من امید دارم که شما در حال یا آینده، این ذهنیّت آلوده به تزویر را تغییر دهید؛ ذهنیّتی که هنرش پنهان کردن اهداف دور و آراستن اغراض موذیانه است. به نظر من نخستین مرحله در ایجاد امنیّت و آرامش، اصلاح این اندیشه‌ی خشونت‌زا است. تا زمانی که معیارهای دوگانه بر سیاست غرب مسلّط باشد، و تا وقتی که تروریسم در نگاه حامیان قدرتمندش به انواع خوب و بد تقسیم شود، و تا روزی که منافع دولتها بر ارزشهای انسانی و اخلاقی ترجیح داده شود، نباید ریشه‌های خشونت را در جای دیگر جستجو کرد.

 

اینک سؤال این است که اگر ما یک فرهنگ ستیزه‌جو، مبتذل و معناگریز را نخواهیم، گنهکاریم؟ اگر مانع سیل ویرانگری شویم که در قالب انواع محصولات شبه هنری به سوی جوانان ما روانه میشود، مقصّریم؟

 

با کمال تأسّف باید بگویم که گروه‌های فرومایه‌ای مثل داعش، زاییده‌ی این‌گونه وصلتهای ناموفّق با فرهنگهای وارداتی است. اگر مشکل واقعاً عقیدتی بود، میبایست پیش از عصر استعمار نیز نظیر این پدیده‌ها در جهان اسلام مشاهده میشد، درحالی‌که تاریخ، خلاف آن را گواهی میدهد. مستندات مسلّم تاریخی بروشنی نشان میدهد که چگونه تلاقی استعمار با یک تفکّر افراطی و مطرود، آن‌هم در دل یک قبیله‌ی بدوی، بذر تندروی را در این منطقه کاشت. وگرنه چگونه ممکن است از یکی از اخلاقی‌ترین و انسانی‌ترین مکاتب دینی جهان که در متن بنیادینِ خود، گرفتن جان یک انسان را به مثابه‌ی کشتن همه‌ی بشریّت میداند، زباله‌ای مثل داعش بیرون بیاید؟

 

از طرف دیگر باید پرسید چرا کسانی که در اروپا متولّد شده‌اند و در همان محیط، پرورش فکری و روحی یافته‌اند، جذب این نوع گروه‌ها میشوند؟ آیا میتوان باور کرد که افراد با یکی دو سفر به مناطق جنگی، ناگهان آن‌قدر افراطی شوند که هم‌وطنان خود را گلوله‌باران کنند؟ قطعاً نباید تأثیر یک عمر تغذیه‌ی فرهنگی ناسالم در محیط آلوده و مولّد خشونت را فراموش کرد. باید در این زمینه تحلیلی جامع داشت، تحلیلی که آلودگی‌های پیدا و پنهان جامعه را بیابد. شاید نفرت عمیقی که طیّ سالهای شکوفایی صنعتی و اقتصادی، در اثر نابرابری‌ها و احیاناً تبعیض‌های قانونی و ساختاری در دل اقشاری از جوامع غربی کاشته شده، عقده‌هایی را ایجاد کرده که هر از چندی بیمارگونه به این صورت گشوده میشود.

 

اشتباه بزرگ در مبارزه با تروریسم، واکنشهای عجولانه‌‌ای است که گسست‌های موجود را افزایش دهد. هر حرکت هیجانی و شتاب‌زده که جامعه‌ی مسلمان ساکن اروپا و آمریکا را که متشکّل از میلیون‌ها انسان فعّال و مسئولیّت‌پذیر است، در انزوا یا هراس و اضطراب قرار دهد و بیش از گذشته آنان را از حقوق اصلی‌شان محروم سازد و از صحنه‌ی اجتماع کنار گذارَد، نه تنها مشکل را حل نخواهد کرد بلکه فاصله‌ها را عمق، و کدورتها را وسعت خواهد داد.

متن کامل در ادامه مطلب...

  • دوست مجازی